Σελίδες της εφημερίδας "Αρκαδικό Βήμα"

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
+στη Μνήμη Πέτρου, Βασιλικής, Παρασκευής, Παναγιώτη & Χαριλάου Τσαρμποπούλου, Αικατερίνης & Αθανασίου Χίνη, Aθηνάς & Σταύρου Αϊβαλή.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
*Καρύταινα το Τολέδο του Μοριά * σελίδες της εφημερίδας "Αρκαδικό Βήμα"-εκδότης: Πέτρος Σ. Αϊβαλής (εγγονός του μπαρμπα-Πέτρου του Τσαρμπού) * για επικοινωνία:email: arkadikovima@gmail.com.*

Το τοπωνύμιο Καρύταινα αναφέρεται στο Χρονικό του Μορέως. Δεν δέχεται προέλευση απο τα ελλ. Γόρτυνα + Καρύδιον, αλλά απο σλαβ. *Korytьna από koryto "αυλάκι", skr. sloven. Koritno, Koritna, βουλγ. Koritna. Επίσης αναφέρονται τα ονόματα: Caritina, Charitina 1465 Jacomo Barberigo (Sathas DI VI 20, oft), και το 1466: Caritene G. s. (s. Sathas DI VII 5). Επίσης: Vrusti, loco vicino alla Charitina (Sathas DI VI 72).


* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * Ελπίδα, Αγάπη,Υγεία, Ειρήνη…ΔΥΝΑΜΗ... * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

~~

~~
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΚΑΡΥΤΙΝΩΝ 5 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2017 Φωτογραφίες από την Κοπή της Πίτας του Συλλόγου Καρυτινών, στο κέντρο (Παλιά Ταβέρνα Κρητικού) - πατήστε πάνω στην εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες

~~

~~
Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στη «Παλιά Ταβέρνα Κρητικού», στην Πλάκα, [Φωτο-ρεπορτάζ: Πέτρος Αϊβαλής]

Κυριακή, 27 Μαρτίου 2016

Από τον εορτασμό στην Καρύταινα - χαρά και συγκίνηση για το χθεσινό βράδυ που ζήσαμε όλοι μαζί!!


καλησπέρα!!!
...είμαστε ακόμα μεθυσμένοι από χαρά και συγκίνηση
για το χθεσινό βράδυ που ζήσαμε όλοι μαζί!!!
η μεγαλύτερη ανταμοιβή μας ήταν κάποια βουρκωμένα μάτια συμπατριωτών μας.....
ευχαριστούμε από καρδιάς όλους!!!
του χρόνου ακόμα καλύτερα!!!

Η Μάχη στον Άγιο Αθανάσιο της Καρύταινας ήταν πολεμική εμπλοκή της επανάστασης του '21

John Galanis
ΚΑΡΥΤΑΙΝΑ
Η Μάχη στον Άγιο Αθανάσιο της Καρύταινας ήταν πολεμική εμπλοκή της επανάστασης του '21 με νικηφόρο έκβαση για τους Έλληνες. Έγινε στις 27 Μαρτίου 1821 στην Καρύταινα.



Στις 27 Μαρτίου του 1821 διεξήχθη στην θέση στενά του Αγίου Αθανασίου Καρύταινας η πρώτη νικηφόρα μάχη του απελευθερωτικού αγώνα των Ελλήνων κατά των Τούρκων. Η μάχη περιγράφεται σε βιβλίο ιστορίας του 1931 ως εξής :


ΟΚολοκοτρώνης μαθαίνει ότι οι Τούρκοι του Φαναριού, Ζαχαίοι, Μουτριζαίοι , Ζουρτσάνοι , ετοιμαζόντανε να πάνε στην Τρίπολη.    Δεν του αρέσει διόλου .   Δε θέλει να δυναμωθεί το κέντρο.  Πρέπει να τους κτυπήσει . Χωρίζεται από τον Παπαφλέσσα και τους άλλους και παίρνει γοργός το δρόμο για την Καρύταινα . Το σώμα του κοντοστέκει για στιγμή. Οι αρχηγοί του προτείνουν να τραβήξουν για το Λιοντάρι.
     Τι να κάμουμε , μωρέ, στο Λιοντάρι τους φωνάζει : Να πάμε να μαζέψουμε χαλκώματα; Εδώ είναι η δουλειά μας!  Μπροστά !
     Τίποτα δε μπορεί να τον κλονίσει. Τραβάει για την Καρύταινα , να βοηθήσει τους Έλληνες εκεί και να φυλάξει καρτέρι των Τούρκων του Φαναριού.     Ρίχνει χίλια ντουφέκια το σύνθημα του ξεσηκωμού κ’ ο κόσμος αρχίζει να μαζεύεται ολούθε όπου περνάει .  -Τραβάτε στο παλιόκαστρο τους λέει . Βαράτε τους κλεισμένους .  
     Ένας φτάνει λαχανιασμένος.  Έρχεται από το Βασίλη το Μπούτουνα. Είχε πιάσει αυτός το γεφύρι της Καρύταινας και παραφύλαγε .   Τούρκος ταχυδρόμος σταλμένος από τους άλλους του Φαναριού , πήγε να περάσει , να βγει στην Τρίπολη να δώσει γράμμα : Αύριο ερχόμαστε !    Το διαβάζει :   -Καλά , θα τους κάμω νοικοκυραίους .   Και δίνει το σύνθημα στα παλικάρια να κινήσουν . Πάει να πιάσει μια στενοτοπιά  στον Αη Θανάση  να τους βαρέσει .  Φτάνει στο στενό πιάνει το ψήλωμα , θα τους έχει από κάτω , την ώρα που θα περνούν . Νυχτώνει . Οι Τούρκοι έχουν ζυγώσει ως τη Σολδίνα , κοιμούνται κοντά σε μια μεγάλη βρύση . Άγρυπνος ο Κολοκοτρώνης . Στέλνει μαντατοφόρο στους Ανδριτσάνους , που είναι στις πλάτες των Τούρκων : 
<< Κρατάω τον Αη-Θανάση  .  Ελάτε να χτυπήσετε  και σεις τον εχθρό από πίσω >>. Νύχτα φτάνει το γράμμα του στο Ρόβια , όπου είναι το στρατόπεδο των Ανδριτσάνων . Δεν ξέρουν ακόμα την υπογραφή του αρχηγού , κρατάνε τον μαντατοφόρο ως που να ξημερώσει , φοβούνται μην είναι γελασιά των Τούρκων.
     Ο Κολοκοτρώνης παίρνει γράμμα κ’ από τον Ηλία Μαυρομιχάλη . Του λέει πως έφτασε στο Λιοντάρι με τους διακόσους  Μανιάτες .Αμέσως του γράφει : "Κάμετε γλήγορα ,να ‘ρθητε. Θα πιάσουμε ντουφέκι". Τέσσερες γεμάτες ώρες είναι ως το Λιοντάρι.  Ο πεζοδρόμος είτε δειλιάζει είτε χάνεται τη νύχτα, το γράμμα του Κολοκοτρώνη δεν πάει.
Πρωί-πρωί φαίνονται οι Τούρκοι. Είναι ως χίλιοι επτακόσοι και τρεις χιλιάδες ζωντανά φορτωμένα , με τις γυναίκες και τα παιδιά τους. Η κολώνα τους έχει μάκρος περσότερο κ’ από δυο ώρες . Μπροστά οι άντρες , στρατός αρματωμένος καλά . Βλέπουν τα στενά πιασμένα . ανοίγονται. Υπερασπίζουν όλα τους εκεί πέρα: Τη ζωή τους , τα γυναικόπαιδα τους , την περιουσία τους . Πολεμούν λυσσασμένα. Είναι το πρώτο ντουφέκι του εικοσιένα με σώματα κάποιου αριθμού , συγκροτημένα πειθαρχημένα. Κ’ οι Έλληνες έχουν αρχηγό αυτόν που θα διευθύνει από δω και πέρα τον αγώνα . Είναι το πρώτο μεγάλο βάφτισμα στη φωτιά της λευτεριάς .
     Οι Σπαρτιάτες ανασταίνουν εκεί , μετά τόσους αιώνες , την παλιά δόξα της στρατιωτικής αρετής τους.   Πολεμούν ξεταμπούρωτοι, ορθοί, θεριά. Ήταν τρακόσοι , όσοι και στις Θερμοπύλες. Ο Κολοκοτρώνης δε θα ξεχάσει ποτέ την παλικαριά τους .   "Οι Σπαρτιάται, γράφει στην αυτοβιογραφία του, έκαμαν τότε ένα πόλεμο, που εμιμήθηκαν τον Λεωνίδα".
       Από μπροστά χτυπούσε τους Τούρκους ο Κολοκοτρώνης κ’ από πίσω φτάσανε οι Ανδριτσάνοι με κεφαλή το Τσανέτο Χριστόπουλο και με το Καφετζή από τη Λιοδώρα. Οι Τούρκοι στενοχωρημένοι, διπλασιάζουν την ορμή τους. Από το σώμα του Κολοκοτρώνη πέφτει νεκρός ο Φασέας γαμπρός του Παναγή Τρουπάκη και πρωτοπαλήκαρό του , λαβώνονται οι δυο άλλοι αρχηγοί Βοϊδής και Δουράκης . Τα φυσέκια  τους είναι λιγα : Αναγκάζονται να τραβηχτούν στα πλάγια του Κουρουνιού . Οι Τούρκοι ανοίγουν διάβα. Φτάνουν όμως οδηγούμενοι από τον κρότο της μάχης οι Πλαπουταίοι . Ο Κολοκοτρώνης βλέποντας την ανέλπιστη τούτη βοήθεια πιάνει το γεφύρι του Ρουφιά. Οι Μανιάτες άμα είδαν πως έφτασαν άλλοι, πήραν τους λαβωμένους κ’ έφυγαν. Είκοσι του είχαν μείνει τώρα μονάχα του Κολοκοτρώνη.  Μ’ αυτούς κρατούσε το γεφύρι . Είχε βραχνιάσει από τις φωνές και δεν μπορούσε να μιλήσει. Κουνούσε τα μπαϊράκια του για να τον ιδούν οι Πλαπουταίοι . Φτάνουν και τρακόσοι Δημητσανίτες με το Σπηλιωτόπουλο . Το ντουφέκι ανάβει δυνατώτερο.  Οι Τούρκοι έχουν διαβεί το στενό, μα πρέπει να περάσουν και το Ρουφιά. Ο Κολοκοτρώνης τους κτυπάει από μπροστά, οι Πλαπουταίοι , Φαναρίτες και Δημητσανίτες από το πλάϊ  και τις πλάτες.  Τα χάνουν. Οι άλλοι Τούρκοι από το κάστρο της Καρύταινας , βγαίνουν να τους βοηθήσουν. Οι Έλληνες τους χτυπούν , δεν τους αφήνουν . Τέλος η κολώνα τους πέφτει στο ποτάμι απελπισμένη να το περάσει , στη θέση Χαλούλαγα. Χτυπημένοι από παντού , άλλοι σκοτώνονται , άλλοι πνίγονται στο ρέμα . Πεντακόσες ψυχές χαθήκαν. Πλήθος άλογα κ’ αλλά λάφυρα πήραν οι Έλληνες.
       Η νίκη τους χαμογέλασε στη χαραυγή τούτη του αγώνα. Οι Έλληνες του Φαναριού έχασαν μόνο ένα σημαιοφόρο. Οι Τούρκοι μαζεύτηκαν στο κάστρο της Καρύταινας . Δεν τους χωρούσε όλους όμως . Κ’ ήταν πολλοί συναγμένοι κάτω από τα τείχη του σαν μελίσι. Ο Κολοκοτρώνης απόμεινε χωρίς φυσέκια. Τούλειπε προ πάντων μολυβί. Έγραψε στον αρχηγό των Φαναριωτών Χριστόπουλο: "Φίλτατε κύριε Τσανέτο, Έλαβον τον τεσκερέ σου και είδον, εκάματε καλά όπου επιάσατε αυτό το μέρος και ημείς εδώ κουσούρι δεν κάνομεν, φόβο από την Τριπολιτσά δεν έχομεν. Έμαθα ότι έχετε βολύμι και δια τούτο δια νυκτός να μας ξημερώσετε τριακόσιας οκάδας βολύμι και από δω στέλνομαι παρούτι και γίνεται οικονομία και εις τα δυο μέρη και περιμένω το βολύμι.
                 -28 Μαρτίου Καρύταινα . Θεοδωράκης Κολοκοτρώνης".
Το βολύμι φτάνει , μα παρουσιάζονται άλλες ελλείψεις, σοβαρότερες . Έτσι τελείωσε η πρώτη αυτή μάχη των Ελλήνων για την ανεξαρτησία τους.
________________

Εορτασμός της 25ης Μαρτίου στην Καρύταινα

Ο Nikos Papadopoulos 
ΚΑΡΥΤΑΙΝΑ.



Γιορτή 25ης Μαρτίου στην Καρύταινα

Αναβίωση της επανάστασης του 1821 στην Καρύταινα

Αναβίωση της επανάστασης του 1821. Μια συγκίνηση αλλά και περηφάνια, για όλους τους Έλληνες!!


Το 1821 όπως δεν το δίδαξαν ποτέ στα σχολεία

Δύο από τους ήρωες του 1821 που τιμά η κρατική αφήγηση της επανάστασης είναι ο Ρήγας Φεραίος και ο πατριάρχης Γρηγόριος Ε΄. Και οι δύο θεωρούνται μάρτυρες της ίδιας «εθνικής ιδέας».
Ο Ρήγας κι άλλοι 13 σύντροφοί στραγγαλίστηκαν και τα πτώματά τους ρίχτηκαν στον Δούναβη. Οι καλόγεροι του Πατριαρχείου πανηγύριζαν: «Όσον αφορά τον παράφρονα τον Ρήγα, ο οποίος έχει εκδώσει διάφορες διεγερτικές επιστολές… χωρίς τη συμφωνία του Χριστού… βρήκε τον καλύτερο θάνατο κι έγινε ψάρι στον Δούναβη και μαζί με τους άλλους συνωμότες θα γίνει ύλη της αιώνιας κόλασης».   
Αντίθετα, ο πατριάρχης Γρηγόριος, που πρόλαβε κι αφόρισε τους επαναστάτες το 1821, ήταν αναπόσπαστο κομμάτι της εξουσίας που απεχθάνονταν ο Ρήγας. Όπως και κάθε πατριάρχης πριν από αυτόν, ήταν μέλος του Διβανίου, δηλαδή του υπουργικού συμβουλίου του σουλτάνου, και ανώτατος φοροεισπράχτορας των ορθόδοξων χριστιανών υπηκόων της αυτοκρατορίας. Ο Γρηγόριος έχασε το κεφάλι του εξαιτίας της αποτυχίας του να ελέγξει τους πληθυσμούς που εξεγέρθηκαν, ενώ μεγάλο ρόλο στην εκτέλεσή του έπαιξαν οι δολοπλοκίες του επισκόπου Πισιδίας Ευγένιου, που πρόσμενε τη σειρά του για να ανεβεί στον πατριαρχικό θρόνο. 


Η άγνωστη επανάσταση

Η επανάσταση στην Πελοπόννησο δεν ξεκίνησε στις 25 Μάρτη στην Αγία Λαύρα, όπου ποτέ δεν υψώθηκε κανένα λάβαρο. Ο ξεσηκωμός άρχισε στις 21 Μάρτη στην Πάτρα και ο ηγέτης των εξεγερμένων, ο τσαγκάρης Παναγιώτης Καρατζάς, μέλος της Φιλικής Εταιρείας, δολοφονήθηκε τελικά από τους κοτζαμπάσηδες. Στην Αττική, ο οργανωτής της εξέγερσης, Μελέτης Βασιλείου, έφυγε κυνηγημένος από τους προκρίτους και ενέπνευσε τον ξεσηκωμό των ακτημόνων στη Βόρεια Εύβοια, όπου κι αυτός δολοφονήθηκε. 
Ο Αντώνης Οικονόμου, ο Φιλικός δημεγέρτης της Ύδρας, κατόρθωσε να πιάσει τους πλοιοκτήτες στον ύπνο και έτσι πήραν οι εξεγερμένοι τα πλοία. Ο Οικονόμου δολοφονήθηκε επίσης από τους άντρες του Ανδρέα Λόντου, προύχοντα και αργότερα παραδοσιακού κομματάρχη. Στην Άνδρο, οι ξεσηκωμένοι χωρικοί ίδρυσαν «κομούνα», καλλιεργώντας όλοι μαζί τη γη. Μάλιστα πέρασαν τους πλούσιους από λαϊκά δικαστήρια, επειδή αυτοί κάλεσαν τον οθωμανικό στόλο να τους σώσει από τους αγρότες. Επικεφαλής στην Άνδρο ήταν ο αγρότης Δημήτρης Μπαλής, ο οποίος δολοφονήθηκε την επόμενη χρονιά με εντολή του «Αρμοστή των Νήσων» Κ. Μεταξά, θείου του μετέπειτα δικτάτορα Ιω. Μεταξά.
Στη Νάξο, ηγέτης της επανάστασης ήταν ένας επίσκοπος, ο Ιερόθεος. Αυτός ήταν μέλος της Φιλικής Εταιρείας και οργάνωσε μεθοδικά τις καταλήψεις των μεγάλων κτημάτων από τους ακτήμονες. Τα επόμενα χρόνια βρέθηκε φυλακισμένος στην Πελοπόννησο. 
Καταλήψεις κτημάτων έγιναν και αλλού, όμως ειδικά στη Σάμο υπήρξε ξεκάθαρη νίκη των ακτημόνων πάνω στους προύχοντες, που κράτησε για μια δεκαετία. Εδώ οι πλούσιοι αναγκάστηκαν να καταφύγουν όλοι απέναντι στη μικρασιατική ακτή και οι επαναστάτες, με επικεφαλής τον Φιλικό Λυκούργο Λογοθέτη, έφτιαξαν την πολιτική τους οργάνωση, τους «Καρμανιόλους», που κυβερνούσαν το νησί. Με ενέργειες της ελληνικής κεντρικής διοίκησης στην Πελοπόννησο, το νησί ήταν αποκομμένο. Αργότερα, με τις διπλωματικές διαπραγματεύσεις του Καποδίστρια, η Σάμος δεν περιλήφθηκε στο ελληνικό κράτος και οι Οθωμανοί επανέφεραν την κοινωνική τάξη και τους μεγαλοκτηματίες στις ιδιοκτησίες τους! 


Οι Φιλικοί χάνουν τον έλεγχο

Είδαμε ότι οι δολοφονημένοι ηγέτες της φτωχολογιάς ήταν κατά κανόνα μέλη της Φιλικής Εταιρείας. Μπροστά όμως στις ανάγκες των αγροτών για γη και καλύτερη ζωή, η Φιλική Εταιρεία κράτησε αμήχανη στάση και γρήγορα ξεπεράστηκε από τα γεγονότα. 
Στην Πελοπόννησο ήδη από την Α΄ Εθνοσυνέλευση, η Φιλική Εταιρεία είναι ουσιαστικά παρελθόν. Παρότι δυο μέλη της, ο Δ. Υψηλάντης κι ο Θ. Κολοκοτρώνης, εκλέγονται ο ένας πρόεδρος του εκτελεστικού και ο άλλος αρχιστράτηγος, στα όργανα οι κοτζαμπάσηδες έχουν απόλυτη πλειοψηφία. Ο θρίαμβος της αντίδρασης θα αποτυπωθεί στη Β΄ Εθνοσυνέλευση, όπου θα εκποιηθούν οι «εθνικές γαίες», θα μπορούν δηλαδή να αγοραστούν από τους πλούσιους τα χτήματα που ανήκαν πριν στο οθωμανικό κράτος και σε Τούρκους αγάδες.
Από το φόβο των αγροτών που έχουν καταλάβει αυτά τα χωράφια, σπάνια θα εφαρμοστεί αυτή η απόφαση. Οι Φιλικοί, όμως, είναι ήδη σε διωγμό και οι διάφορες μερίδες των προκρίτων ετοιμάζονται για εμφύλιο πόλεμο μοιράσματος της λείας. Η Ελληνική Επανάσταση δείχνει να κατρακυλά στο κενό. 
Στην Γ΄ Εθνοσυνέλευση της Τροιζήνας, οι πρώην Φιλικοί αποκαθίστανται. Μαζί με τον Υψηλάντη και τον Κολοκοτρώνη που δικαιώνονται, ακυρώνονται κι όσες εκποιήσεις των «εθνικών γαιών» έχουν γίνει. Ο λόγος: Την εισβολή του Ιμπραήμ στην Πελοπόννησο και του Κιουταχή στη Ρούμελη σταμάτησαν οι πρώην ηγέτες της Φιλικής Εταιρείας, βγαίνοντας τελευταία στιγμή από τη φυλακή και αναλαμβάνοντας κατευθείαν την ηγεσία των στρατιωτικών επιχειρήσεων.
Η Γ΄ Εθνοσυνέλευση έκλεισε τις εργασίες της με ένα διπλό αντιφατικό μήνυμα. Από τη μια ψήφισε το Σύνταγμα της Τροιζήνας, το πιο φιλελεύθερο σύνταγμα του κόσμου εκείνη την εποχή, κι από την άλλη ανέθεσε στον αντιδραστικό Καποδίστρια τη διακυβέρνηση της χώρας. Είναι η περίοδος που οι Μεγάλες Δυνάμεις με τη ναυμαχία του Ναβαρίνου θα αναλάβουν να δώσουν τέλος στην αναταραχή στη Μεσόγειο, επιτρέποντας να στηθεί το ελληνικό κράτος. Τα κοινωνικά ζητήματα, που τέθηκαν και δεν λύθηκαν το 1821, θα μπουν στην άκρη προσωρινά, για να εκραγούν το αμέσως επόμενο διάστημα…


Συμπέρασμα

Η επανάσταση του 1821 είχε κοινωνικά και ταξικά χαρακτηριστικά από την πρώτη στιγμή. Σε κάθε περιοχή, οι φτωχοί αγρότες ήξεραν τον ταξικό εχθρό τους και όχι σπάνια έπαιρναν σκληρά μέτρα εναντίον του. Όμως έμεναν εκεί, χωρίς να συνδέουν τον αγώνα τους με τις άλλες περιοχές και χωρίς να μπορούν να έχουν ένα πρόγραμμα για το τι θα κάνουν, αφού διώξουν τους προκρίτους. Οι ανώτερες τάξεις είχαν πολύ καλύτερο πολιτικό ένστικτο. Δεν τους αρκούσε να κερδίσουν τοπικά, αλλά συντρίβανε την κοινωνική ανταρσία οπουδήποτε ξεσπούσε και επιτίθονταν με ιδιαίτερη λύσσα στους ηγέτες των φτωχών. 
Το ελληνικό κράτος μπόρεσε να το κληρονομήσει μόνο η αστική τάξη, οι έμποροι και οι Φαναριώτες. Πέρα από εξαιρέσεις, η τάξη αυτή μπήκε με το ζόρι στην επανάσταση ή ήταν ολοκληρωτικά εχθρική προς αυτή, μέχρι να νικήσει. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο Μιχαήλ Τοσίτσας που τον καιρό της επανάστασης ήταν υπεύθυνος επιμελητείας του Ιμπραήμ πασά στην Πελοπόννησο, σωρεύοντας πλούτη από τη λεηλασία και τον εξανδραποδισμό των κατοίκων της. Αμέσως μετά ο Τοσίτσας έκανε μερικές επιδεικτικές φιλανθρωπίες και μετατράπηκε από προδότης σε «μέγα ευεργέτη του Έθνους». 
Η επανάσταση του 1821 ήταν –στην πραγματικότητα–  ένα επεισόδιο στην προσπάθεια της ανθρωπότητας να απελευθερωθεί από την εκμετάλλευση και την καταπίεση. Τη μνήμη του 1821 τη διεκδικεί η αστική τάξη για να αναπαράγει τους μύθους της εθνικής ενότητας και της συνέχειας του έθνους. Τη διεκδικούμε όμως κι εμείς, όπως διεκδικούμε και όλες τις αστικές επαναστάσεις, γιατί έθεσαν –κι ας μην έλυσαν– το ζήτημα της ελευθερίας και της ισότητας.

____________
- από το: http://dea.org.gr/

Τρίτη, 22 Μαρτίου 2016

Εορτασμός της Επανάστασης του 1821 στην Καρύταινα, η εκδήλωση να πραγματοποιηθεί γύρω από τον ιστορικό χώρο του κάστρου αποφασίσαμε την μετάθεσή της για την επόμενη μέρα Σ ά β β α τ ο 26 Μαρτίου,

Κοινόν Καρυτινών

Π Ρ Ο Σ Ο Χ Η!!!
Καλησπέρα!!!
επειδή ο Μάρτης πότε κλαίει πότε γελάει τελικά...
δε μας έκανε το χατήρι και δυστυχώς την Παρασκευή 25η Μαρτίου,
σύμφωνα με την σημερινή πρόβλεψη καιρού, θα βρέχει.
Επειδή θέλουμε η εκδήλωση να πραγματοποιηθεί γύρω από 
τον ιστορικό χώρο του κάστρου αποφασίσαμε την μετάθεσή της για την επόμενη μέρα Σ ά β β α τ ο 26 Μαρτίου, που η πρόβλεψη του καιρού είναι καλύτερη.Η ώρα παραμένει ίδια, 6 το απόγευμα.
Μας συγχωρείτε και σας περιμένουμε !!!!!
(θα μας βοηθούσε ιδιαίτερα, εαν κοινοποιούσατε την σημερινή μας ανάρτηση , για ευρύτερη ενημέρωση της αλλαγής.)

Παρασκευή, 18 Μαρτίου 2016

Το καλύτερο συνεργείο για κλάδεμα και κάψιμο των ξερών

Το καλύτερο συνεργείο για κλάδεμα και κάψιμο των ξερών είναι ο πρόεδρος του χωριού μας κ. Ιατρόπουλος και  ο παλαίμαχος αλλά πάντα ενεργητικός κ. Λιάπης!!!!!
ιδού!!!!
τους είμαστε ευγνώμονες για την προσφορά τους συνολικά....