Σελίδες της εφημερίδας "Αρκαδικό Βήμα"

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
......+στη Μνήμη Πέτρου, Βασιλικής, Παρασκευής, Παναγιώτη & Χαριλάου Τσαρμποπούλου, Αικατερίνης & Αθανασίου Χίνη, Aθηνάς & Σταύρου Αϊβαλή.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
*Καρύταινα το Τολέδο του Μοριά * σελίδες της εφημερίδας "Αρκαδικό Βήμα"-εκδότης: Πέτρος Σ. Αϊβαλής (εγγονός του μπαρμπα-Πέτρου του Τσαρμπού) * για επικοινωνία:email: arkadikovima@gmail.com.*


* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * Ελπίδα, Αγάπη,Υγεία, Ειρήνη…ΔΥΝΑΜΗ... * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Πέμπτη, 29 Σεπτεμβρίου 2016

Με έδρα της την ιστορική Καρύταινα όλη η Δημ. Ενότητα Γόρτυνος είναι ένας πανάρχαιος τόπος, που έχει χαρακτηριστεί και ως «Ζωντανό Μνημείο», με την ιστορία της να χάνεται στα βάθη της ιστορίας και της μυθολογίας

    Δημοτική Ενότητα Γόρτυνος    


Η Δημοτική Ενότητα Γόρτυνος βρίσκεται στα βορειοδυτικό τμήμα του Νομού Αρκαδίας. Αυτή η Δημ. Ενότητα, σε αντίθεση και με το ιστορικό της όνομα, ανήκει πλέον στον διευρυμένο Δήμο Μεγαλόπολης. Κι αυτό γιατί παρόλο που αποτελούσε πρώην Δήμο της επαρχίας Γορτυνίας, μετά την εφαρμογή του Νόμου Καλλικράτη και τα «παράξενά» του, δεν ενσωματώθηκε στο Δήμο Γορτυνίας, αλλά εντάχθηκε στο Δήμο Μεγαλόπολης
Σε αυτήν την Δημοτική Ενότητα ανήκουν οι Τοπικές Κοινότητες- χωριά: Καρύταινα (με τους οικισμούς Καλυβάκια και Καρβουνάρης), Ατσίχoλος, Ζώνη, Κατσίμπαλι, Κουρουνιού, Κυπαρίσσια, Κωτύλιο (με τους οικισμούς Παλάτος και Στρογγυλό), Μάραθα, Μαυριά και Σαρακίνι (με τους οικισμούς Κρυονέρι και Παλαιόκαστρο).
Με έδρα της την ιστορική Καρύταινα όλη η Δημ. Ενότητα Γόρτυνος είναι ένας πανάρχαιος τόπος, που έχει χαρακτηριστεί και ως «Ζωντανό Μνημείο», με την ιστορία της να χάνεται στα βάθη της ιστορίας και της μυθολογίας. Αναρίθμητα ιστορικά και αρχαιολογικά μνημεία και μια φυσική ομορφιά που εντυπωσιάζει και τον πιο απαιτητικό επισκέπτη. Η Καρύταινα, o Ατσίχολος και τα Μάραθα (πρώην Βλαχόρραφτη) έχουν χαρακτηριστεί ως παραδοσιακοί οικισμοί.
Ανάμεσα στα πιο σημαντικά αξιοθέατα είναι:
  • Κάστρο Καρύταινας
Το φημισμένο Κάστρο της Καρύταινας δεσπόζει επιβλητικά νότια του χωριού στην κορυφή ενός απόκρημνου βράχους. Αποτελεί ένα από τα πιο σημαντικά ιστορικά μνημεία όλης της Πελοποννήσου. Χτίστηκε στα μέσα του 13ου αιώνα από τον Γάλλο Γοδελφρείδο ντε Βριγιέρ και υπήρξε ένα από τα πιο αξιόλογα φρούρια την περίοδο της Φραγκοκρατίας αλλά και της Τουρκοκρατίας. Στην επανάσταση του 1821 διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο και αποτέλεσε καταφύγιο και ορμητήριο του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη. Νότια του λόφου βρίσκεται και ο Βυζαντινός Ναός της Παναγίας, που έχτισε ο Κολοκοτρώνης μετά το τέλος του Αγώνα.
  • Παραδοσιακό Γεφύρι Καρύταινας
Στο δρόμο προς Μεγαλόπολη, κάτω από την σύγχρονη γέφυρα, βρίσκεται το ξακουστό Γεφύρι της Καρύταινας. Πρόκειται για ένα παλαιό βυζαντινό γεφύρι μήκους 50 μέτρων με 6 τόξα, που στην άκρη του σώζεται και μια μικρή βυζαντινή εκκλησία. Χτίσθηκε τον 13ο αιώνα από τους Φράγκους και ανακαινίσθηκε το 1439-1440. Το Γεφύρι της Καρύταινας έχει αποτυπωθεί και στο παλαιό μας «πεντοχίλιαρο» μαζί με τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη.

Αρχαία Γόρτυς, λιθογραφία, 19ος αι.

Ερείπια Αρχαίας Γόρτυνος
Στη δεξιά όχθη του Λούσιου Ποταμού, κοντά στο χωριό Ατσίχολος, σώζονται ερείπια της αρχαίας πόλης Γόρτυνος. Η Αρχαία Γόρτυς, που αποτέλεσε σημαντική πόλη στην αρχαιότητα, σύμφωνα με τη μυθολογία πήρε την ονομασία της από τον Γόρτυς, το γιο του Στυμφύλου και δισέγγονο του βασιλιά Αρκάδα.

Ι. Ναός Αγίου Ανδρέα
Ο Ι. Ναός Αγίου Ανδρέα, ένα από τα πιο όμορφα αξιοθέατα της περιοχής, είναι ένας πολύ παλαιός βυζαντινός ναός. Βρίσκεται δίπλα στο ποταμό Λούσιο και κοντά στον αρχαιολογικό χώρο της Αρχαίας Γόρτυνος. Ο ναός που είναι χτισμένο πάνω σε ερείπια ρωμαϊκού κτιρίου χρονολογείται πριν από τον 11ο αιώνα.

Ι. Μονή Καλαμίου (Παλαιά και Νέα)
Η Ι. Μονή βρίσκεται κοντά στο χωριό Ατσίχωλος. Το μοναστηριακό της συγκρότημα αποτελείται από δύο μονές, την Παλαιά και τη Νέα. ΗΠαλαιά Μονή είναι σφηνωμένη κυριολεκτικά μέσα σε ένα βράχος μήκους 50 μέτρων. Το Καθολικό της, σύμφωνα με επιγραφή, είναι αγιογραφημένο το 1705. Η Νέα Μονή, σε απόσταση 200μ. από την παλαιά, είναι χτισμένη σε πιο ομαλό έδαφος και αποτελείται από δύο κτίρια, το Καθολικό της Μονής και ένα διώροφο που στεγάζονται τα κελιά.

Μυκηναϊκό Κέντρο στο Παλαιόκαστρο
Το χωριό Παλαιόκαστρο είναι χτισμένο ανατολικά της ακρόπολης της ομηρικής πόλης Φύρης και του Κάστρου Αράκλωβο, που ήταν από τα ισχυρότερα της Ελλάδος στα χρόνια της Φραγκοκρατίας. Στο Μυκηναϊκό Κέντρο δεσπόζει το Νεκροταφείο, του οποίου χιλιάδες κτερίσματα που έχουν ανασκαφεί εκτίθενται σε πολλά μουσεία της χώρας μας και το περίφημο Νεκρομαντείο, το αρχαιότερο που έχει διασωθεί στην Ελλάδα και περιγράφεται στην Οδύσσεια του Ομήρου.

Παραδοσιακό Γεφύρι Ατσιχόλου
Ένα τοπίο φυσικής ομορφιάς αποτελεί το σημείο όπου βρίσκεται το Παραδοσιακό Γεφύρι του Αλφειού Ποταμού, μεταξύ της Καρύταινας και του χωριού Ατσιχώλου. Η αναστήλωση της παλαιάς γέφυρας και η διαμόρφωση του περιβάλλοντος χώρου έγινε με δαπάνη των μεγάλων Γορτύνιων ευεργετών Παναγιώτη & Κωνσταντίνου Αγγελόπουλου. Από το σημείο αυτό διοργανώνονται και διάφορες δραστηριότητες εναλλακτικού τουρισμού.

Ι. Ναός Ζωοδόχου Πηγής και Αγ. Νικολάου στην Καρύταινα
Ο Ι. Ναός Ζωοδόχου Πηγής που βρίσκεται στην κεντρική πλατεία του χωριού, αποτελεί μια από τις πιο σημαντικές εκκλησίες της Καρύταινας. Ο αρχικός Ναός χρονολογείται τον 14ον αιώνα και φέρει έντονα στοιχεία της Φράγκικης επίδρασης. Μια ακόμη παλαιά εκκλησία του χωριού είναι και ο Ι.Ναός Αγ. Νικολάου, όπου η Θ. Λειτουργία την ημέρα της μνήμης του Αγίου (6-12) τελείται στις 3 το πρωί, όπως και στα 400 χρόνια της Τουρκοκρατίας, από το φόβο των Τούρκων!

Παραδοσιακός Οικισμός Βλαχόρραφτη
Ο παραδοσιακός οικισμός Βλαχόρραφτη, στον οποίο κατά τον Παυσανία τοποθετείται και η αρχαία πόλη Μάραθα, αποτελεί γενέτειρα του μεγάλου Ευεργέτη του Ελληνισμού και της Ορθοδοξίας Παν. Αγγελόπουλου. Με δαπάνες των Αγγελοπουλαίων στο χωριό, καθώς και σε πολλά σημεία της Δημοτικής Ενότητας Γόρτυνος, έχουν πραγματοποιηθεί πολλά έργα, όπως το πολύ όμορφο Λαογραφικό Μουσείο του χωριού. Για το λόγο αυτό έχουν τοποθετηθεί και προτομές των Μεγάλων Ευεργετών.

Λύκαιον Όρος στο Κοτύλιο
Το ιστορικό χωριό Κοτύλιο είναι χτισμένο στις πλαγιές του Λυκαίου Όρους και προσφέρει μια μοναδική θέα. Κατά την μυθολογία, το Λύκαιον Όρος ήταν το ιερό βουνό των Αρκάδων, αφού εκεί πίστευαν ότι γεννήθηκε ο Δίας. Στους πρόποδες του βουνού υπήρχε και η αρχαία πόλη Λυκόσουρα, η οποία ήταν η πρώτη πόλη που ιδρύθηκε στον κόσμο κατά τον Παυσανία.

Λείψανα αρχαίας Τραπεζούντας στα Κυπαρίσσια
Σε κοντινή απόσταση από το παραδοσιακό χωριό Κυπαρίσσια έχουν βρεθεί λείψανα αρχαίας κώμης, που από πολλούς ιστορικούς ταυτίζονται με την Αρχαία Αρκαδική πόλη της Τραπεζούντας. Από εκεί εικάζεται ότι μετοίκησαν κάτοικοι και ίδρυσαν την Τραπεζούντα του Πόντου.
Εκκλησάκι της «Ψηλής Παναγιάς» στου Κουρουνιού
Σε ένα λόφο του χωριού Κουρουνιού είναι χτισμένο το εκκλησάκι της ¨Ψηλής Παναγιάς¨. Πρόκειται για ένα τοπίο απαράμιλλης φυσικής ομορφιάς με υπέροχη θέα.

________________

Σάββατο, 10 Σεπτεμβρίου 2016

Το φρουραρχείο του Κάστρου της Καρύταινας






Το φρουραρχείο του Κάστρου της Καρύταινας μετά την συντήρηση από την Αρχαιολογική Υπηρεσία. Εδώ  είχε εγκατασταθεί ο Γέρος του Μοριά.

Δευτέρα, 29 Αυγούστου 2016

Αλώνι στου Κουρουνιού Γορτυνίας Αρκαδίας

(Η φωτογραφία είναι από ένα αλώνι του Κουρουνιού Γορτυνίας Αρκαδίας (το χωριό της μάνας μου) τον περίφημο " Όχτο", στον οποίο από τα πολύ παλιά χρόνια γινόταν ο χορός στο Πανηγύρι της 23ης Αυγούστου, για την Ψηλή Παναγιά)



ΑΛΩΝΑΚΙ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

«Όλα είναι υφάδια της κοιλιάς και το ψωμί στημόνι».
Εδώ κερδήθηκε κάποτε το ψωμί . Στ’ Αλώνι . 
Τα βράχια έδωσαν τις πλάκες που στρώθηκαν στη γη τη φαρδιοπλάτα . Το σχήμα … κύκλος ! Σαν ετοιμασμένος από πάντα για χορό . Για χορό της Ζωής και του Ανθρώπου . Φτιαγμένο σε ψήλωμα για να το πιάνει ο αέρας , Βοριάς ή Νοτιάς
Στη μέση στήθηκε , σαν κοντάρι για λάβαρο νίκης , το στοιερό . Από ξύλο πουρναρίσιο. Ν’ αντέχει το τράβηγμα των ζώων και να κρατάει τις ισορροπίες. Κι ολόγυρα , άκρη άκρη, ένα πεζουλάκι για να μένει μέσα ο καρπός του αλωνίσματος .
Σαν έφτανε ο Θεριστής εδώ , στ’ Αλώνι , στηνότανε τρανό πανηγύρι . Οι θεριστάδες είχαν ήδη με το δρεπάνι «αποκεφαλίσει» τα πάχνα . Οι χεριές γίνονταν χερόβολα , τα χερόβολα δεμάτια και τα δεμάτια φορτώματα . Αλογομούλαρα ιδρωμένα κουβαλούσαν αδιάκοπα τα φορτώματα στ’ Αλώνι , γυρίζοντας , πού και πού, το κεφάλι προς τα πίσω , για δοκιμάσουν κανένα φρεσκοκομμένο στάχυ που περίσσευε .
Κι εκεί , δίπλα στ’ Αλώνι , τράνευαν οι θημωνιές ! Λιοκαμένοι χωριάτες με στέρνα δασύτριχα , με χέρια στιβαρά και φλεβωμένα και μέτωπα κάθιδρα , σκόρπιζαν με τα δικράνια τα στάχυα στ’ Αλώνι . Ο Αλωνάρης (Αλογάρης) βίτσιαζε τα ζα , τα δεμένα με τριχιές στο στοιερό , κι εκείνα καλιγωμένα με τα πέταλα τα γερμανικά , άρχιζαν τους ατέλειωτους κύκλους , κόβοντας την καλαμιά και τρίβοντας τα στάχυα .
Ο χορός του ψωμιού στ’ Αλώνι άρχιζε κάποιο πρωί του Αλωνάρη και τέλειωνε το γιόμα . Το μεσημέρι σταματούσαν .Ανθρώποι και ζα, έψαχναν ίσκιο να σταθούν , νερό δροσερό να ξεδιψάσουν και μια μπουκιά φαΐ να στυλωθούν , έτσι που κόντευαν να σκάσουν από τη ζέστη . Και λίγο μετά , ξανά στη δουλειά . Με τα δικράνια χουφτιασμένα γερά στις ροζιασμένες παλάμες γύριζαν συνέχεια τα στάχυα στ’ αλώνι και στο τέλος , με τα ξυλόφτυαρα , «γύριζαν τ’ Αλώνι» , για να τριφτούν τελείως τα στάχυα και τα άγανα .
Σαν «τέλειωνε τ’ αλώνι» , η προσευχή τους στον Ουρανό ήταν να φυσήξει αγέρας . Κι αν ο Ουρανός τους άκουγε , άρχιζαν αμέσως το λίχνισμα ως αργά το βράδυ , με τα λυχνάρια ή με το φεγγάρι . Με τα δικράνια πέταγαν ψηλά το «λιώμα» κι ο αέρας ξεχώριζε το άχερο , ενώ ο καρπός του σιταριού , «χρυσή ψιχάλα απ’ τ’ άστρα», έπεφτε κοντά στους λιχνιστές χτίζοντας , σιγά-σιγά , έναν ψηλό σωρό . Ύστερα γινόταν το κοσκίνισμα και , τέλος , το σιτάρι , σακιασμένο , έπαιρνε τον δρόμο για τις σεντούκες στο σπίτι και κατοπινά για το μύλο .
Όπως στο Θέρο , έτσι και στ’ Αλώνισμα , όλη η οικογένεια έκανε τ’ αλώνι σπίτι της . Ιδιαίτερα για τα παιδιά , το αλώνισμα ήταν αληθινό πανηγύρι χαράς : Βαράγανε τα ζώα για να γυρίζουν , έκαναν τούμπες και τσουλήθρες στους σωρούς με τ’ άχερα , πηδούσαν πάνω στο χρυσάφι της γης , γέμιζαν τα μαλλιά και τα ρούχα τους με άχερο και χαίρονταν την ελευθερία και την εξοχή μακριά από το σπίτι. Κι οι μεγάλοι όμως , μέσα στη βαριά τους την κούραση και την έγνοια , χαίρονταν κι έπαιρναν κουράγιο και νέα δύναμη από το κοκκινέλι που πρόσφερε άφθονο ο νοικοκύρης καθώς και από τα κοτόπουλα , τα τυριά , το παστό χοιρινό και τον ντοματοκαγιανά που απλόχερα ετοίμαζε και κουβάλαγε στ’ αλώνι η καλή νοικοκυρά , για να «στυλωθεί» η αργατιά κι όλοι όσοι δουλεύανε και βοηθάγανε στο αλώνισμα …εκεί που κερδήθηκε κάποτε το Ψωμί .

«Άντε , ν’ εκεί πέρα κι αντίπερα, πέρα στα πέντε αλώνια,
μωρή κοντοπλεγμένη κόρη, αρραβωνιασμένη.
Ν’ εκεί λιχνίζουν δώδεκα, λιχνίζουν δεκαπέντε.
Άιντε, κόρη ξανθή ξεσκυβάλαγε με τη χρυσή τη βέργα.
Κι η μάνα της την έλεγε κι η μάνα της τη λέει:
-Φεύγα κόρη απ’ τον κουρνιαχτό, μη σε μαυρίσ’ ο ήλιος.
-Ν’ εγώ τον ήλιο αγαπώ τον κουρνιαχτό ζηλεύω
κι αυτόν τον πρώτο λιχνιστή τον έχω πρώτο φίλο». 
Δημοτικό τραγούδι

 Κείμενο-Φωτογραφία : Β. Μητράκος

Τρίτη, 16 Αυγούστου 2016

Μετά την πατάτα και τα σιτηρά, ο τοπικός Αγροτικός Συνεταιρισμός ετοιμάζεται να επεκταθεί και στο σκόρδο

«Τρέχει» στην Αρκαδία η σποροπαραγωγή
         15.08.2016

Σε φάση πλήρους ανάπτυξης εισέρχεται το πρόγραμμα σποροπαραγωγής του Αγροτικού Κτηνοτροφικού Συνεταιρισμού Αρκαδίας, με τη δραστήρια οργάνωση να διευρύνει με γοργούς ρυθμούς τις εκτάσεις που καλλιεργούνται για τον σκοπό αυτό, με πατάτα και σιτηρά στην περιοχή, ενώ παράλληλα ετοιμάζεται να προσθέσει στη γκάμα της και ένα ακόμα προϊόν για το οποίο καταγράφεται ζωηρό ενδιαφέρον από τους παραγωγούς, το σπόρο σκόρδου.
Οι κινήσεις του συνεταιρισμού έρχονται ως «απάντηση» στην ολοένα αυξανόμενη ζήτηση για ελληνικό πιστοποιημένο σπόρο, τόσο σε τοπικό όσο και σε πανελλαδικό επίπεδο, η οποία δεν καλύπτεται σήμερα από την εγχώρια προσφορά, αλλά και ως αποτέλεσμα της συνειδητοποίησης ότι η σποροπαραγωγική δραστηριότητα, όταν υλοποιείται μεθοδικά και υπό την ομπρέλα σοβαρών συλλογικών σχημάτων, είναι ένα εγχείρημα από το οποίο όλοι οι εμπλεκόμενοι και κυρίως οι συνεργαζόμενοι καλλιεργητές, μπορούν να βγουν κερδισμένοι. «Αντιμετωπίζουμε ολόκληρο το πρότζεκτ ως ένα παράδειγμα έμπρακτης ανάπτυξης, που παράγει υπεραξία για την τοπική κοινωνία αλλά και την εθνική οικονομία», λέει στην «ΥΧ» ο γεωπόνος του Αγροτικού Κτηνοτροφικού Συνεταιρισμού Αρκαδίας, Γιώργος Μαρκόπουλος.
Η Αρκαδία αποτελούσε στο παρελθόν έναν από τους μεγαλύτερους σποροπαραγωγικούς θύλακες της χώρας, με 12 οργανωμένα κέντρα με σοβαρές υποδομές και μεγάλες αποθηκευτικές εγκαταστάσεις, εκ των οποίων όμως σήμερα σε λειτουργία βρίσκεται μόνο αυτό που ανήκει στον συνεταιρισμό. Από εκεί ξεκίνησε, το 2009, η προσπάθεια αναβίωσης της σποροπαραγωγής στον νομό. «Ξεκινήσαμε με πολύ προσεκτικά βήματα από τον πατατόσπορο, διαπιστώνοντας ότι υπήρχε μεγάλη ζήτηση από τους αγρότες της περιοχής μας. Απευθυνθήκαμε στο υπουργείο, συζητήσαμε με ανθρώπους που είχαν μεγάλη εμπειρία, όπως τον κ. Κουτουζή από το σποροπαραγωγικό κέντρο της Νάξου, και παράλληλα αναπτύξαμε μια στενή συνεργασία με το τοπικό τμήμα Αγροτικής Ανάπτυξης (πρώην ΚΕΠΠΥΕΛ)». Η καλλιέργεια περιορίστηκε αρχικά στην περιοχή των Βουρβούρων, γρήγορα όμως επεκτάθηκε στους κάμπους του Κορυθίου και της Μαντίνειας, ενώ στην ποικιλία Σπούντα σύντομα ήρθε να προστεθεί και η Άγκρια. Πριν από δύο χρόνια, ο συνεταιρισμός αποφάσισε να μπει δυναμικά και στο παιχνίδι των αροτραίων καλλιεργειών, ξεκινώντας τη σποροπαραγωγή μαλακού σιταριού στον κάμπο του Λεβιδίου.

Ανώτερης ποιότητας
Το διευρυμένο δίκτυο διανομής καλύπτει όλη την Ελλάδα

Αυτή την στιγμή, στον Νομό Αρκαδίας φυτεύονται, υπό την εποπτεία του συνεταιρισμού, περί τα 800 στρέμματα για σποροκαλλιέργεια πατάτας, ενώ στα 400 στρέμματα φτάνουν οι εκτάσεις που αντιστοιχούν στα σιτηρά. Την περασμένη σεζόν πιστοποιήθηκαν περίπου 200 τόνοι πατατόσπορου και 25 τόνοι μαλακού σιταριού των ποικιλιών Nέστος, Ιρνέριο και Tίγκρα. Όλοι οι σπόροι πιστοποιούνται από το Μπενάκειο και διατίθενται, εκτός από την τοπική αγορά, σε ολόκληρη την Ελλάδα, από την Κρήτη και τη Ρόδο μέχρι τη Μακεδονία, μέσω ενός μεγάλου καναλιού διανομής. Ο κ. Μαρκόπουλος εκτιμά ότι την επόμενη σεζόν ο συνεταιρισμός θα είναι σε θέση να διαθέσει ενδεχομένως και διπλάσιες ποσότητες πατατόσπορου, προκειμένου να καλύψει τις ανάγκες των πελατών του.
«Τρέχει» στην Αρκαδία  η σποροπαραγωγή Η αισιοδοξία του εδράζεται στο ισχυρό ενδιαφέρον που επιδεικνύουν όλο και περισσότεροι Αρκάδες καλλιεργητές για συμμετοχή στο εγχείρημα της σποροπαραγωγής: «Οι σποροπαραγωγοί πατάτας έχουν καταφέρει να διπλασιάσουν το εισόδημά τους. Κι αυτό γιατί η ψιλη πατάτα, υπό κανονικές συνθήκες δεν είναι εμπορεύσιμη, όμως η Ένωση την απορροφά με τιμή υψηλότερη από αυτή που πληρώνουν οι έμποροι για την πατάτα φαγητού (σ.σ. 30 λεπτά το κιλό μίνιμουμ). Την ίδια ώρα, οι καλλιεργητές επιτραπέζιας πατάτας απολαμβάνουν σπόρο στη μισή σχεδόν τιμή σε σχέση με τον αντίστοιχο εισαγόμενο, μειώνοντας σε μεγάλο βαθμό το κόστος των εισροών τους», εξηγεί στην «ΥΧ» ο προϊστάμενος του τμήματος Αγροτικής Ανάπτυξης νομού Αρκαδίας, Πιέρρος Δημάκος. Ο ίδιος συμπληρώνει ότι «από την εμπειρία μας, μπορούμε να πούμε ότι ο πατατόσπορος που παράγεται στην Αρκαδία όχι απλώς δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από εκείνον που έρχεται από το εξωτερικό, αλλά μπορεί κάλλιστα να χαρακτηριστεί και πιο ικανός καθώς, έχοντας εδραιώσει την παρουσία του στην περιοχή και έχοντας ενσωματώσει το μικροκλίμα, μπορεί να δώσει έως και 50% παραπάνω ποσότητες».

Ψηλότερα ο πήχης με το νέο εργαστήριο

«Από την πρώτη στιγμή, ο στόχος μας ήταν να συμβάλουμε στην προσπάθεια να μειωθεί το κόστος του σπόρου που πωλείται στους αγρότες σε όλη την Ελλάδα και, παράλληλα, να βάλουμε πιο ψηλά τον πήχη της ποιότητας σε σχέση με τον εισαγόμενο», τονίζει από την πλευρά του στην «ΥΧ» ο πρόεδρος του Αγροτικού Κτηνοτροφικού Συνεταιρισμού Αρκαδίας, Θανάσης Τσιοτίνας. Ο ίδιος μας αποκαλύπτει ότι πρόσφατα ο συνεταιρισμός εξοπλίστηκε με ένα υπερσύγχρονο εδαφολογικο-φυλλοδιαγνωστικό εργαστήριο ώστε να είναι σε θέση να βελτιώσει περαιτέρω την ποιότητα των σπόρων που διαθέτει στους καλλιεργητές.
Μετά την πατάτα και τα σιτηρά, ο συνεταιρισμός βάζει τώρα πλώρη και για την παραγωγή πιστοποιημένου σπόρου σκόρδου. «Ήδη ψάχνουμε την αγορά για την ανεύρεση της κατάλληλης ποικιλίας και, μέχρι τα τέλη Οκτώβρη, θα πρέπει να ολοκληρωθούν όλες οι απαιτούμενες κινήσεις, ώστε να εξασφαλιστεί ο σπόρος και να μπορέσουν οι παραγωγοί να προχωρήσουν στην καλλιέργεια», υπογραμμίζει ο κ. Μαρκόπουλος. Σε πρώτη φάση, και εφόσον ολοκληρωθούν οι ενέργειες πιστοποίησης, δηλαδή να αποκτήσει ο σπόρος φυτοϋγειονομικό διαβατήριο, το σχέδιο είναι να δημιουργηθεί μια μικρή ομάδα παραγωγών, ώστε, όπως προσθέτει ο ίδιος, «να καταφέρουμε να τρέξουμε το πρόγραμμα, να εντοπίσουμε τα προβλήματα, τις δυσκολίες, να αποκτήσουμε την εμπειρία και σε αυτό το προϊόν, όπως ήδη έχουμε κάνει με την πατάτα και μετά σαφώς θα προσπαθήσουμε να το διευρύνουμε».